Rond 8 uur zaten we aan ons Kerstontbijt en daarna even internetten. Het gaat nu goed! Onze planning voor vandaag is een rondwandeling op de Cumbre Vieja en rond half 10 gingen we op weg.
Via ons kleine straatje gingen we de steile weg op naar El Paso. We hadden soms last van de lage zon, maar het was heel rustig op de weg.
Tijdens de autorit over de LP 301 valt er na iedere bocht een ander landschap te bewonderen. We genoten van het uitzicht, natuurlijk ook door het mooie weer. Helaas is er vandaag geen wolkenwaterval, die over de bergrug Cumbrecita Vieja valt. Het is erg heiig weer, maar het waait wel erg hard.
Zoals Oceaanzicht schrijft, hebben we de auto stilgezet bij km-paal 4 en rondgelopen over de onaardse asvelden Llano del Jable. Zo apart om daar rond te lopen.
Daarna rijden we met schitterende vergezichten verder naar El Pilar, een recreatiepark voor de Palmeros.
In de reisgids van Oceaanzicht stond dat we achter het informatiecentrum moesten beginnen en inderdaad, we vonden het pad. Een mooi wandelpad door een naaldbos.
Onze eerste uitzichtpunt werd bereikt.
Daarna weer verder stijgen en na weer 20 minuten komen we bij een wegwijzer naar de top van de Birigoyo. Jeanny was het boek vergeten van Oceaanzicht, maar dit herkende ze nog. Wij dus beginnen aan de klim.
Nu leest ze in het boek, dat dit een wandeling is voor waaghalzen vanwege de verticale stijging over rollend gesteente met het gevaar van uitglijden in de diepte. En dit was het! Dat wij dit gedaan hebben!
Naar boven ging nog wel. Gedurende de klim naar boven, ging het steeds harder waaien, maar we kregen ook een steeds mooier uitzicht bij het stoppen en uitrusten.
Toen we boven op de rand van de krater stonden, waaiden we weg. Dit was wel erg link!!
Daar nog even rond gelopen en niet echt een pad gevonden, wat verder liep. De krater in te kunnen kijken was wel erg apart.
Dus besloten we maar weer naar beneden te gaan. Ja, en toen begon het. Al schuivend, glijdend naar beneden. Goed kijken waar je je voeten neerzette. Jeanny viel 2 keer bijna. Dan mis je de wandelstokken toch wel.
Wat waren we blij, dat we heelhuids beneden waren gekomen!!
De lol was er toen wel af, want Jeanny voelde haar spieren goed in haar bovenbenen, dus zijn we weer terug gewandeld naar het beginpunt. Nu kwamen we diverse wandelaars tegen, die de grote route gingen lopen.
Nog even in het Informatiecentrum naar de film gekeken en toch wel blij, dat we met deze wind niet daarboven op de krater wandelen.
Het was nu rond 12 uur en daarom besloten we naar Los Llanos te gaan. Jeanny had gelezen dat daar een groot plein zou zijn. Via de mooie weg weer terug gereden.
In Los Llanos in de zon op het gezellige plein een grote softijs op. Ook nog even stokbrood en iets lekkers bij de bakker gekocht. Door de leuke straatjes weer terug naar de parkeergarage gelopen.
In ons appartement heerlijk in de zon gaan liggen lezen (Jeanny). Wat hebben we het toch goed. Ook wel raar, om op eerste Kerstdag te genieten van de warmte en het licht. Zelfs even in de schaduw gaan zitten (Joep binnen), omdat het zo warm was.
Vanavond weer lekker thuis gekookt, afgewassen en een spelletje Rummikub, die eindelijk ook een keer werd gewonnen door Jeanny. :) Koffers inpakken en dit schrijven. We hebben weer een hele mooie dag gehad, die we niet vlug zullen vergeten. 10.600 stappen, 8 km en 85 trappen gelopen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten