Na de koffie zijn we begonnen aan de Kustwandeling naar San Andres. De Atlantische Oceaan botst na een lange reis over de wereldzeeën tegen het vulkanische eiland La Palma, zoals Oceaanzicht dit beschrijft. We wandelen over een boulevard met zitbankjes, waarbij we ons appartement Miriam goed zien liggen.
Ook zien we vele bloemen onderweg. Raar gezicht, zo in december, maar wel erg mooi.
En daarna komen we op weggetjes tussen de bananenbomen. Zo apart!!!
Hier hebben we erg van genoten. Natuurlijk de bomen en bananen goed bekeken. Gelukkig had Siepko in zijn reisgids de belangrijkste vragen over bananengroei beantwoord, zodat we nu alles op ons gemak konden bekijken.
Natuurlijk hadden we de afslag naar het centrum van San Andres gemist en kwamen we nu uit op het looppad GR 130. Dit vonden we zo mooi, dat we nog een heel stuk zijn doorgelopen. We kwamen nu uit in een hele mooie kloof Llano el Pino, waar we zijn afgedaald om alles nog eens goed te bekijken. Zelfs hier stonden vele bananenbomen op de helling.
Hier zijn we omgedraaid en terug gelopen naar San Andres. Onderweg zagen we sinaasappelbomen staan. Die hebben we nog niet in het echt gezien, dus bewonderen,haha.
In San Andres over het mooie plein gelopen langs de kerk. Een Belgische filmploeg was er bezig. Ook met een drone.
Op de boulevard hebben we genoten van de branding. Het was nu hoog water. Joep ging ook nog even over het hekje kijken, waar een visser zat.
We hebben gebofd. Jeanny heeft haar vest voor niets mee genomen, want het was warm tijdens het lopen, terwijl we denken dat de temperatuur niet hoger dan 18 graden is geweest. En een beetje zon.
In ons appartement geluncht, alvast foto's geupload en rond half 3 op weg naar Los Tilos.
In 1983 verklaarde Unesco Los Tilos tot biosfeerreservaat. Met meer dan 1000 liter per m2 per jaar is het laurierbos het meest natte gebied van de Canarische archipel.
Het laurierbos is een overblijfsel uit de periode voor de ijstijden. Hier groeien niet alleen groenblijvende bomen, maar ook manshoge varens, lianen en klimplanten. Wij hebben gekozen voor een korte wandeling, die begint op het 1e parkeerterrein. Na ca. 5 minuten klimmen, kwamen we bij een tunnel. Zonder schijnwerper vond Jeanny dit niets, dus de iPhone te voorschijn gehaald.
Daarna gingen we de groene jungle in. Schitterend!!! Wat hebben we genoten!! Gelukkig was het niet druk, zodat we de vogeltjes hoorden fluiten en op afstand vallend water langs de rotsen.
Na ongeveer 20 minuten klimmen c.q. wandelen, kwamen we bij een groep stinkkaurierbomen. Zo mooi!
Daarna ging het pad steiler omhoog. Mooi, de lianen te zien hangen.
Na een uur kwamen we bij een trap en hoe hoger we kwamen, hoe lichter het werd. Hier stonden we op een hoogte van 700 m te genieten van het uitzicht. Het was jammer, dat er zoveel wolken hingen en nog meer toen het harder ging regenen.
Zonder een stop zijn we naar beneden gelopen. Jeanny met paraplu. Het werd steeds donkerder en er bleef steeds meer water op de paden staan. Rond half 5 waren we beneden en hadden we een kleine 7 km gewandeld. Nog even naar het informatiecentrum en naar het restaurant maar dit was wel open maar we konden er niet meer eten, dus terug naar de auto.
Toen de terugreis naar Los Sauces. Zo mooi!!! Over de nieuwe grote brug, tussen de bananen plantages terug naar ons heerlijke appartement.
'S avonds zijn we weer gaan eten bij Charco Azul, waar we een heerlijke gegrilde verse vis op hebben. Dit is een restaurant met een jong echtpaar, die Engels praten. Hij vangt 's ochtends de vis. En wat een mooi uitzicht!!! Jeanny nam als toetje nog een Magnum Sandwich mee terug, voor later op de avond. :)
Wij hebben een perfecte zondag gehad!! 23.700 stappen, 18 km en 170 trappen gehad. (Jeanny heeft wel vaak stil gestaan bij het klimmen, haha)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten