Wat een overgang: van 26 gr. volle zon en stralend blauwe lucht naar een sombere dag met grijze lucht en veel sneeuw(12-15cm.) en een koude wind met een gevoelstemperatuur van -6 gr.
De volgende dag ziet het er gelukkig mooier uit.
zaterdag 27 december 2014
Eerste dag thuis
Jeanny vindt de eerste dag na thuiskomst altijd moeilijk, maar nu: bah, bah
Wat een overgang: van 26 gr. volle zon en stralend blauwe lucht naar een sombere dag met grijze lucht en veel sneeuw(12-15cm.) en een koude wind met een gevoelstemperatuur van -6 gr.
De volgende dag ziet het er gelukkig mooier uit.
Wat een overgang: van 26 gr. volle zon en stralend blauwe lucht naar een sombere dag met grijze lucht en veel sneeuw(12-15cm.) en een koude wind met een gevoelstemperatuur van -6 gr.
De volgende dag ziet het er gelukkig mooier uit.
Dag 8: Zuiden La Palma
Vanochtend onze koffers inpakken, ontbijten en alles opruimen. Jeanny zag om 8 uur al dat het vandaag helderder weer is, dan de afgelopen dagen. Ons uitzicht vanaf het terras:
Vandaag gaan we naar het zuiden van het eiland en rond 15.30 uur willen we op het vliegveld zijn. We vertrekken rond 9.15 uur en zijn blij, dat we uit deze steile, smalle straatjes zijn. Het appartement was fijn, maar waar het lag was niet zo prettig, omdat we niet direct konden gaan wandelen.
Wat een schitterend weer hebben we vandaag, al is het wel heiig. Of komt dit, omdat de zon in onze ogen schijnt? In El Paso kiezen we voor de LP 2 naar Los Canarios. Dit is een mooie 2-baans weg door dorpen. Onze eerste stop is een mooi uitzichtpunt.
Wat heerlijk om nog in de zon te zitten. Dit gevoel hebben we dus de gehele dag, omdat we lezen, dat het morgen in Nederland sneeuwt!
Zodra we in Los Canarios zijn, gaan we de binnenweg op naar Monumento Natural Volcanes de Teneguia. Hier zien we voor het eerst een Informatiecentrum zoals in Amerika en moeten we dus ook entree betalen. 5 euro per persoon. Erg goedkoop, zoals alles op La Palma.
We kwamen zo steeds meer in de bewoonde wereld. We hadden de Tomtom aangezet, zodat we wisten hoelang het nog naar het vliegveld was, maar die probeerde ons door binnenstraten (lees steil en smal) te leiden. Echt niet!! Omdat het nog vroeg was, zijn we gestopt bij een grot. Dit bleek een hele leuke stop te zijn met expositie, wandeling onder de weg door naar een grot met oude rotstekeningen en mooie planten. Ook zaten er tientallen hagedissen. Was genieten in de zon.
Vandaaruit nog gestopt bij een mooie picknickplaats, waar Joep zich verkleed heeft en de laatste spullen in de koffer gedaan.
We zagen toen, dat we bijna bij het vliegveld waren en omdat het iets na 14.30 uur was, zijn we naar een parkeerplaats gereden, waar je goed uitzicht hebt op het vliegveld. Daar nog in de zon zitten wachten, totdat 2 vliegtuigen opstegen. Mooi gezicht en wat een kleine landingsbaan.
We hebben nog lekker gegeten op het vliegveld en om 17.35 uur vertrokken. De 4 1/2 uur schoten goed op. We zaten met zijn tweeën op drie stoelen, dus lekker ruim. Rond 22.45 uur geland en nogal lang op de koffers staan wachten. Om 23.45 uur naar huis gereden, waar we tegen 1 uur aankwamen zonder sneeuw. Hebben wij gebofd!!
Jeanny: een super, schitterende, heerlijke, mooie, kei leuke week!!!
Vandaag gaan we naar het zuiden van het eiland en rond 15.30 uur willen we op het vliegveld zijn. We vertrekken rond 9.15 uur en zijn blij, dat we uit deze steile, smalle straatjes zijn. Het appartement was fijn, maar waar het lag was niet zo prettig, omdat we niet direct konden gaan wandelen.
Wat een schitterend weer hebben we vandaag, al is het wel heiig. Of komt dit, omdat de zon in onze ogen schijnt? In El Paso kiezen we voor de LP 2 naar Los Canarios. Dit is een mooie 2-baans weg door dorpen. Onze eerste stop is een mooi uitzichtpunt.
Wat heerlijk om nog in de zon te zitten. Dit gevoel hebben we dus de gehele dag, omdat we lezen, dat het morgen in Nederland sneeuwt!
Zodra we in Los Canarios zijn, gaan we de binnenweg op naar Monumento Natural Volcanes de Teneguia. Hier zien we voor het eerst een Informatiecentrum zoals in Amerika en moeten we dus ook entree betalen. 5 euro per persoon. Erg goedkoop, zoals alles op La Palma.
De San Antonio is een vulkaan in de gemeente Fuencaliente de la Palma aan de zuidpunt van het Canarische eiland La Palma.
De sintelkegel is 657 m hoog en 1200 m breed. De top wordt gevormd door een krater van 400 m breed en 105 m diep, die zijn huidige vorm dankt aan een uitbarsting in 1677, die 65 dagen aanhield, van 17 november 1677 tot 21 januari 1678.
De vulkaan ligt op de zuidelijke punt van de keten Cumbre Vieja, net ten noorden van de kleinere en jongere Volcán Teneguía, die in 1971 nog een uitbarsting kende.
Via een mooie wandeling over de rand van de krater komen we bij een uitzichtpunt. Wat een heerlijk weer en schitterend uitzicht!!
Nadat we de tentoonstelling bekeken hebben, gaan we verder naar de vuurtoren en de zoutwinning. Terwijl we weg rijden, zien we ineens kamelen staan. Naderhand zien we, dat op het entreebiljet aan de achterkant ook kamelen staan maar de relatie hebben we nog niet kunnen leggen! Eindelijk toch nog wat "wild" op het eiland, haha.
We rijden nu naar beneden en zien ineens het enige grote resort hotel op het eiland, waar je dus wel een eindje van alles afzit.
We rijden nu naar beneden en zien ineens het enige grote resort hotel op het eiland, waar je dus wel een eindje van alles afzit.
Onze weg loopt nu door de bananenvelden. Daar gaat ons uitzicht.
Daarom nemen we de eerste afslag naar een strand. Eens kijken of we in de Atlantische oceaan dolfijnen kunnen spotten.
Nadat we hier gepauzeerd hadden, zijn we doorgereden via een schitterend vulkanisch landschap. In de auto werd aangegeven, dat het buiten 26 graden is.
En zo kwamen we uit op het zuidelijkste punt bij de vuurtoren en de zoutwinning. Het is het meest pure zout van de Atlantische Oceaan, een ambachtelijk product van de allerbeste kwaliteit, dat een bres slaat in de concurrentie op een veeleisende, internationale markt. De zoutwinning ‘Teneguia de Fuencaliente’ - een familiebedrijf, dat is opgericht in 1967 - is gelegen in het uiterste Zuiden van La Palma. Het is de enige zoutwinning op Canarias die tegenwoordig nog in vol bedrijf is.
Hier hebben we staan kijken in de fabriek en hebben we heerlijk gewandeld langs alle velden en borden met uitleg. Ook zijn we nog doorgelopen langs de oceaan. In de zon. Heerlijk!
Wat gegeten en gedronken verder via de LP 207 naar de "grote" weg. We zaten nu weer aan de west kant en hier waren weer andere landschappen.
Vandaaruit nog gestopt bij een mooie picknickplaats, waar Joep zich verkleed heeft en de laatste spullen in de koffer gedaan.
We zagen toen, dat we bijna bij het vliegveld waren en omdat het iets na 14.30 uur was, zijn we naar een parkeerplaats gereden, waar je goed uitzicht hebt op het vliegveld. Daar nog in de zon zitten wachten, totdat 2 vliegtuigen opstegen. Mooi gezicht en wat een kleine landingsbaan.
We hebben nog lekker gegeten op het vliegveld en om 17.35 uur vertrokken. De 4 1/2 uur schoten goed op. We zaten met zijn tweeën op drie stoelen, dus lekker ruim. Rond 22.45 uur geland en nogal lang op de koffers staan wachten. Om 23.45 uur naar huis gereden, waar we tegen 1 uur aankwamen zonder sneeuw. Hebben wij gebofd!!
Jeanny: een super, schitterende, heerlijke, mooie, kei leuke week!!!
donderdag 25 december 2014
Dag 7: Vulkaanwandeling vanaf El Pilar
FELIZ NAVIDAD!!
Rond 8 uur zaten we aan ons Kerstontbijt en daarna even internetten. Het gaat nu goed! Onze planning voor vandaag is een rondwandeling op de Cumbre Vieja en rond half 10 gingen we op weg.
Via ons kleine straatje gingen we de steile weg op naar El Paso. We hadden soms last van de lage zon, maar het was heel rustig op de weg.
Tijdens de autorit over de LP 301 valt er na iedere bocht een ander landschap te bewonderen. We genoten van het uitzicht, natuurlijk ook door het mooie weer. Helaas is er vandaag geen wolkenwaterval, die over de bergrug Cumbrecita Vieja valt. Het is erg heiig weer, maar het waait wel erg hard.
Zoals Oceaanzicht schrijft, hebben we de auto stilgezet bij km-paal 4 en rondgelopen over de onaardse asvelden Llano del Jable. Zo apart om daar rond te lopen.
Daarna rijden we met schitterende vergezichten verder naar El Pilar, een recreatiepark voor de Palmeros.
In de reisgids van Oceaanzicht stond dat we achter het informatiecentrum moesten beginnen en inderdaad, we vonden het pad. Een mooi wandelpad door een naaldbos.
Onze eerste uitzichtpunt werd bereikt.
Daarna weer verder stijgen en na weer 20 minuten komen we bij een wegwijzer naar de top van de Birigoyo. Jeanny was het boek vergeten van Oceaanzicht, maar dit herkende ze nog. Wij dus beginnen aan de klim.
Nu leest ze in het boek, dat dit een wandeling is voor waaghalzen vanwege de verticale stijging over rollend gesteente met het gevaar van uitglijden in de diepte. En dit was het! Dat wij dit gedaan hebben!
Naar boven ging nog wel. Gedurende de klim naar boven, ging het steeds harder waaien, maar we kregen ook een steeds mooier uitzicht bij het stoppen en uitrusten.
Toen we boven op de rand van de krater stonden, waaiden we weg. Dit was wel erg link!!
Daar nog even rond gelopen en niet echt een pad gevonden, wat verder liep. De krater in te kunnen kijken was wel erg apart.
Dus besloten we maar weer naar beneden te gaan. Ja, en toen begon het. Al schuivend, glijdend naar beneden. Goed kijken waar je je voeten neerzette. Jeanny viel 2 keer bijna. Dan mis je de wandelstokken toch wel.
Wat waren we blij, dat we heelhuids beneden waren gekomen!!
De lol was er toen wel af, want Jeanny voelde haar spieren goed in haar bovenbenen, dus zijn we weer terug gewandeld naar het beginpunt. Nu kwamen we diverse wandelaars tegen, die de grote route gingen lopen.
Nog even in het Informatiecentrum naar de film gekeken en toch wel blij, dat we met deze wind niet daarboven op de krater wandelen.
Het was nu rond 12 uur en daarom besloten we naar Los Llanos te gaan. Jeanny had gelezen dat daar een groot plein zou zijn. Via de mooie weg weer terug gereden.
In Los Llanos in de zon op het gezellige plein een grote softijs op. Ook nog even stokbrood en iets lekkers bij de bakker gekocht. Door de leuke straatjes weer terug naar de parkeergarage gelopen.
In ons appartement heerlijk in de zon gaan liggen lezen (Jeanny). Wat hebben we het toch goed. Ook wel raar, om op eerste Kerstdag te genieten van de warmte en het licht. Zelfs even in de schaduw gaan zitten (Joep binnen), omdat het zo warm was.
Vanavond weer lekker thuis gekookt, afgewassen en een spelletje Rummikub, die eindelijk ook een keer werd gewonnen door Jeanny. :) Koffers inpakken en dit schrijven. We hebben weer een hele mooie dag gehad, die we niet vlug zullen vergeten. 10.600 stappen, 8 km en 85 trappen gelopen.
Rond 8 uur zaten we aan ons Kerstontbijt en daarna even internetten. Het gaat nu goed! Onze planning voor vandaag is een rondwandeling op de Cumbre Vieja en rond half 10 gingen we op weg.
Via ons kleine straatje gingen we de steile weg op naar El Paso. We hadden soms last van de lage zon, maar het was heel rustig op de weg.
Tijdens de autorit over de LP 301 valt er na iedere bocht een ander landschap te bewonderen. We genoten van het uitzicht, natuurlijk ook door het mooie weer. Helaas is er vandaag geen wolkenwaterval, die over de bergrug Cumbrecita Vieja valt. Het is erg heiig weer, maar het waait wel erg hard.
Zoals Oceaanzicht schrijft, hebben we de auto stilgezet bij km-paal 4 en rondgelopen over de onaardse asvelden Llano del Jable. Zo apart om daar rond te lopen.
Daarna rijden we met schitterende vergezichten verder naar El Pilar, een recreatiepark voor de Palmeros.
In de reisgids van Oceaanzicht stond dat we achter het informatiecentrum moesten beginnen en inderdaad, we vonden het pad. Een mooi wandelpad door een naaldbos.
Onze eerste uitzichtpunt werd bereikt.
Daarna weer verder stijgen en na weer 20 minuten komen we bij een wegwijzer naar de top van de Birigoyo. Jeanny was het boek vergeten van Oceaanzicht, maar dit herkende ze nog. Wij dus beginnen aan de klim.
Nu leest ze in het boek, dat dit een wandeling is voor waaghalzen vanwege de verticale stijging over rollend gesteente met het gevaar van uitglijden in de diepte. En dit was het! Dat wij dit gedaan hebben!
Naar boven ging nog wel. Gedurende de klim naar boven, ging het steeds harder waaien, maar we kregen ook een steeds mooier uitzicht bij het stoppen en uitrusten.
Toen we boven op de rand van de krater stonden, waaiden we weg. Dit was wel erg link!!
Daar nog even rond gelopen en niet echt een pad gevonden, wat verder liep. De krater in te kunnen kijken was wel erg apart.
Dus besloten we maar weer naar beneden te gaan. Ja, en toen begon het. Al schuivend, glijdend naar beneden. Goed kijken waar je je voeten neerzette. Jeanny viel 2 keer bijna. Dan mis je de wandelstokken toch wel.
Wat waren we blij, dat we heelhuids beneden waren gekomen!!
De lol was er toen wel af, want Jeanny voelde haar spieren goed in haar bovenbenen, dus zijn we weer terug gewandeld naar het beginpunt. Nu kwamen we diverse wandelaars tegen, die de grote route gingen lopen.
Nog even in het Informatiecentrum naar de film gekeken en toch wel blij, dat we met deze wind niet daarboven op de krater wandelen.
Het was nu rond 12 uur en daarom besloten we naar Los Llanos te gaan. Jeanny had gelezen dat daar een groot plein zou zijn. Via de mooie weg weer terug gereden.
In Los Llanos in de zon op het gezellige plein een grote softijs op. Ook nog even stokbrood en iets lekkers bij de bakker gekocht. Door de leuke straatjes weer terug naar de parkeergarage gelopen.
In ons appartement heerlijk in de zon gaan liggen lezen (Jeanny). Wat hebben we het toch goed. Ook wel raar, om op eerste Kerstdag te genieten van de warmte en het licht. Zelfs even in de schaduw gaan zitten (Joep binnen), omdat het zo warm was.
Vanavond weer lekker thuis gekookt, afgewassen en een spelletje Rummikub, die eindelijk ook een keer werd gewonnen door Jeanny. :) Koffers inpakken en dit schrijven. We hebben weer een hele mooie dag gehad, die we niet vlug zullen vergeten. 10.600 stappen, 8 km en 85 trappen gelopen.
woensdag 24 december 2014
Dag 6: Wandeling La Cumbrecita
We hebben een warme nacht gehad. Hier heb je een donsdek niet nodig. Rond 8 uur zaten we te genieten van ons ontbijt en werd het buiten steeds lichter. De zon komt rond 8 uur op, maar het duurt even voordat deze over de berg komt. Daarna werd het meteen warmer. Jeanny kon nog steeds niet op de router met haar iPad en was blij met haar internetkaart op de iPhone.
Rond 9.30 uur zijn we vertrokken voor een wandeling in het nationale park La Caldera de Taburiente. We gingen een rondwandeling doen in het hart van het park, aan de rand van de vulkaankrater met spectaculaire uitzichten.
Dit betekende wel, dat we vanaf ons smalle straatje steil omhoog moesten rijden naar El Paso. Vandaar uit de LP 3 naar het Centro de Visitantes van het park om een parkeerkaart te halen. Er kunnen maar een beperkt aantal auto's parkeren. Gelukkig waren we op tijd en was het niet nodig een taxi te pakken om de 7 km's te overbruggen.
Een schitterende weg, smal en bochtig, maar zo anders dan bij ons. En met de zon nog mooier.
Boven konden we onze auto makkelijk parkeren. We zagen daar 2 grote raven op een auto zitten te pikken in een mastappel. Ze lieten zich niet weg jagen. Het zal je auto maar zijn...
We hadden voor deze makkelijke wandeling gekozen, omdat we vanmiddag willen genieten van de zon en niets doen. :)
We vertrokken bij het infohuisje naar Mirador de Los Roques, waar een verhaal bij hoort van 500 honderd jaar geleden. Grandioze uitzichten. Soms ook wazig door de zon.
Over een smal pad met dennennaalden liepen we langs de afgebrokkelde rotsmassieven in een naaldbos met hele mooie bomen. Ook bijzonder was de schors, die de bomen beschermen bij brand.
Daarna kwamen we bij de boven de afgrond hangende Mirador de Las Chozas met schitterende uitzichten. We waren hier alleen, al was het voor ons doen best druk met toeristen. Hier hebben we ook weer een leuke selfie gemaakt.
Als laatste zijn we daarna gewandeld door het bos naar het platform La Cumbrecita op 1287 m hoogte. In het zuiden zagen we de bergkammen van de Cumbrecita Nueva en in het noorden rijzen de wanden van de Caldera tot een hoogte van 2426 m hoogte. Daar stonden we dus gisteren, haha.
Door het heiige weer zag het er soms zo uit alsof we in de Smokey Mountains waren. Zo mooi!!
We zijn de bochtige weg teruggereden naar het informatiecentrum en we hebben daar rondgekeken. Er stond ook een maquette van het eiland. Mooi om te zien, waar we allemaal geweest zijn en hoe de verschillende vulkanen nu liggen.
Vandaar uit terug naar El Paso en daar een rondwandeling gemaakt. Even broodjes en sandwich ijsjes gekocht bij de Spar en terug naar ons appartement via de steile weg omlaag en het juiste zijstraatje gevonden naar ons appartement.
De gehele middag heeft Jeanny gelezen in de zon. Joep heeft ook in de zon gelegen, maar het werd te warm en is daarom even naar binnen gegaan achter de computer. Wat hebben we het toch goed!
's Avonds een keertje zelf gekookt, afwassen en internet doet het!! Ook een potje rummikub gespeeld en weer heeft Joep gewonnen!
Onze medebewoners hebben natuurlijk kerstavond en wij zitten gezellig samen op de bank te internetten en te genieten van onze foto's van vandaag. Op de achtergrond staat de TV aan met heerlijke Spaanse kerstliederen. Vandaag 10.635 stappen, 8 km en 63 trappen.
Ook op deze foto's kun je klikken om te vergroten.
Rond 9.30 uur zijn we vertrokken voor een wandeling in het nationale park La Caldera de Taburiente. We gingen een rondwandeling doen in het hart van het park, aan de rand van de vulkaankrater met spectaculaire uitzichten.
Dit betekende wel, dat we vanaf ons smalle straatje steil omhoog moesten rijden naar El Paso. Vandaar uit de LP 3 naar het Centro de Visitantes van het park om een parkeerkaart te halen. Er kunnen maar een beperkt aantal auto's parkeren. Gelukkig waren we op tijd en was het niet nodig een taxi te pakken om de 7 km's te overbruggen.
Een schitterende weg, smal en bochtig, maar zo anders dan bij ons. En met de zon nog mooier.
Boven konden we onze auto makkelijk parkeren. We zagen daar 2 grote raven op een auto zitten te pikken in een mastappel. Ze lieten zich niet weg jagen. Het zal je auto maar zijn...
We hadden voor deze makkelijke wandeling gekozen, omdat we vanmiddag willen genieten van de zon en niets doen. :)
We vertrokken bij het infohuisje naar Mirador de Los Roques, waar een verhaal bij hoort van 500 honderd jaar geleden. Grandioze uitzichten. Soms ook wazig door de zon.
Over een smal pad met dennennaalden liepen we langs de afgebrokkelde rotsmassieven in een naaldbos met hele mooie bomen. Ook bijzonder was de schors, die de bomen beschermen bij brand.
Daarna kwamen we bij de boven de afgrond hangende Mirador de Las Chozas met schitterende uitzichten. We waren hier alleen, al was het voor ons doen best druk met toeristen. Hier hebben we ook weer een leuke selfie gemaakt.
Als laatste zijn we daarna gewandeld door het bos naar het platform La Cumbrecita op 1287 m hoogte. In het zuiden zagen we de bergkammen van de Cumbrecita Nueva en in het noorden rijzen de wanden van de Caldera tot een hoogte van 2426 m hoogte. Daar stonden we dus gisteren, haha.
Door het heiige weer zag het er soms zo uit alsof we in de Smokey Mountains waren. Zo mooi!!
We zijn de bochtige weg teruggereden naar het informatiecentrum en we hebben daar rondgekeken. Er stond ook een maquette van het eiland. Mooi om te zien, waar we allemaal geweest zijn en hoe de verschillende vulkanen nu liggen.
Vandaar uit terug naar El Paso en daar een rondwandeling gemaakt. Even broodjes en sandwich ijsjes gekocht bij de Spar en terug naar ons appartement via de steile weg omlaag en het juiste zijstraatje gevonden naar ons appartement.
De gehele middag heeft Jeanny gelezen in de zon. Joep heeft ook in de zon gelegen, maar het werd te warm en is daarom even naar binnen gegaan achter de computer. Wat hebben we het toch goed!
's Avonds een keertje zelf gekookt, afwassen en internet doet het!! Ook een potje rummikub gespeeld en weer heeft Joep gewonnen!
Onze medebewoners hebben natuurlijk kerstavond en wij zitten gezellig samen op de bank te internetten en te genieten van onze foto's van vandaag. Op de achtergrond staat de TV aan met heerlijke Spaanse kerstliederen. Vandaag 10.635 stappen, 8 km en 63 trappen.
Ook op deze foto's kun je klikken om te vergroten.
dinsdag 23 december 2014
Dag 5: La Zarza - Caldera -Puerto de Tazacorte - El Paso
Een super fijne dag gehad!!
Omdat we er vroeg in lagen, vanochtend om half 7 opgestaan. Lekker internetten. Lag het modem eruit. Balen. :) Nog voor 8 uur zaten we aan een heerlijk ontbijt en ... Internet deed het weer. Daarna de auto inladen, afscheid nemen van Jan en Ineke en voor 9 uur waren we op weg. Het weer zag er prima uit: geen wolkje aan de lucht. Het was wel wat heiig en dat zou het heel de dag blijven. De laagste temperatuur die we gehad hebben was 7 graden op 2500 m hoogte en de hoogste 25 graden aan het strand.
Gelukkig kwamen we de steile weg bij de B&B goed over en al snel zaten we op de LP 1 naar de zonnige kant van het eiland. Wat een mooie weg! We hebben genoten van de natuur, het uitzicht en de mooie bomen. Al lag er ook een keer een hoop stenen op de weg.
Na een hele hoop bochten waren we rond half 10 bij La Zarza. Helaas ging het info-centrum pas om 11.00 uur open, maar dankzij de reisgids van Oceaanzicht vonden we een mooie wandeling door een canyon, waar ook een rotstekening zou zijn. Zoeken.... en we vonden deze. Een heel mooie canyon. Nog niet eerder meegemaakt. We hebben hiervan genoten en waren blij dat we dit ook bezocht hebben.
Nu verder naar het hoofddoel van deze dag: boven naar de krater van de vulkaan. Nog een stukje rijden, maar door deze natuur en uitzichten helemaal niet erg.
Algauw kwamen we bij de afslag en begonnen we aan het bochtenwerk, soms een helling van 15%. Gelukkig was het nog niet druk en hebben we zelfs geen tegenligger gehad. We hebben bijna 40 minuten niets dan bochten gehad. Ook dit hebben we nog niet eerder meegemaakt.
Wat een mooie natuur en wat een mooie bomen. Echt oud. Ze hebben hier op het eiland natuurlijk geen stookhout nodig. :)
Boven waren we toch niet de enige, maar we konden nog makkelijk parkeren. Helaas was er geen toilet. We waren nu voorbij de telescopen bij Roque de los Muchachos op bijna 2500 m hoogte.
En zo begonnen we aan onze klim naar de kraterrand. SCHITTEREND!!!! We boffen natuurlijk met het weer.
Nadat we hier een mooie wandeling gehad hebben, zijn we weer verder gegaan. Joep wil ook nog in de zon zitten. En dus deze bochtige weg weer naar beneden. Onderweg nog een keertje gestopt om te genieten van het uitzicht, maar het was nog steeds heiig. Ook nog gestopt bij een picknickplaats en een recreatieplaats, maar helaas de toiletgebouwen gesloten. Gelukkig kwamen we langs een mooi restaurant vlakbij de weg, waar we geluncht hebben op het terras met mooi uitzicht. Er liep zelfs een struisvogel rond. :)
Ons doel was nu Puerto de Tazacorte. De webcams hiervan zag Jeanny de afgelopen weken vaak en we wilden het strand ook wel eens zien. Men heeft hier speciaal met betonblokken het mogelijk gemaakt om veilig te kunnen zwemmen. Ook is er een strand van zacht zwart(!) zand.
Onze auto geparkeerd en heerlijk langs de boulevard naar de golfbrekers gewandeld. Heerlijk in de zon gezeten. Je kon langs een golfbreker lopen en aan de andere kant is de Atlantische Oceaan met wind. Raar.
Natuurlijk op een terras in de zon gaan zitten genieten en ook meteen maar een pizza gegeten. Daar hadden we wel zin in.
Vandaar uit, over een zeer mooie weg over de bergen, langs de bananenbomen naar Los Llanos de Aridane, vanwaar we een beschrijving hadden gekregen om bij ons laatste adres: Casa Lina te komen in El Paso. We hadden het al snel gevonden, maar we wilden eerst naar de grote supermarkt in El Paso. Gelukkig vonden we deze ook snel in het centrum. Echt groot.
Nu wilde Joep niet graag de hele steile weg weer naar beneden om de afslag naar ons appartement te zoeken, dus reden we over een grote weg naar Los Llanos en vonden daar al weer snel de steigende weg naar ons appartement. Via een smal straatje steil omhoog en daarna steil omlaag en gelukkig stonden de buren al te wijzen waar we konden parkeren.
De eigenaresse kwam al direct aangelopen en leidde ons door het appartement. Mooi en zeer schoon! Een plaatje. En ook een eigen terras met uitzicht. We waren heel blij.
's Avonds nog even geprobeerd een straatje om te wandelen, maar dat gaat hier niet echt. Daarna een spelletje Rummikub (alweer wint Joep) en daarna op internet. Blijkt dat deze zeer traag is. Wat zijn we toch verwend!! Of we de foto's nog kunnen uploaden is de vraag.
Vandaag 13.500 stappen, 10,5 km en 46 trappen gelopen.
P.S. op deze foto's kun je klikken voor te vergroten.
Omdat we er vroeg in lagen, vanochtend om half 7 opgestaan. Lekker internetten. Lag het modem eruit. Balen. :) Nog voor 8 uur zaten we aan een heerlijk ontbijt en ... Internet deed het weer. Daarna de auto inladen, afscheid nemen van Jan en Ineke en voor 9 uur waren we op weg. Het weer zag er prima uit: geen wolkje aan de lucht. Het was wel wat heiig en dat zou het heel de dag blijven. De laagste temperatuur die we gehad hebben was 7 graden op 2500 m hoogte en de hoogste 25 graden aan het strand.
Gelukkig kwamen we de steile weg bij de B&B goed over en al snel zaten we op de LP 1 naar de zonnige kant van het eiland. Wat een mooie weg! We hebben genoten van de natuur, het uitzicht en de mooie bomen. Al lag er ook een keer een hoop stenen op de weg.
Na een hele hoop bochten waren we rond half 10 bij La Zarza. Helaas ging het info-centrum pas om 11.00 uur open, maar dankzij de reisgids van Oceaanzicht vonden we een mooie wandeling door een canyon, waar ook een rotstekening zou zijn. Zoeken.... en we vonden deze. Een heel mooie canyon. Nog niet eerder meegemaakt. We hebben hiervan genoten en waren blij dat we dit ook bezocht hebben.
Nu verder naar het hoofddoel van deze dag: boven naar de krater van de vulkaan. Nog een stukje rijden, maar door deze natuur en uitzichten helemaal niet erg.
Algauw kwamen we bij de afslag en begonnen we aan het bochtenwerk, soms een helling van 15%. Gelukkig was het nog niet druk en hebben we zelfs geen tegenligger gehad. We hebben bijna 40 minuten niets dan bochten gehad. Ook dit hebben we nog niet eerder meegemaakt.
Wat een mooie natuur en wat een mooie bomen. Echt oud. Ze hebben hier op het eiland natuurlijk geen stookhout nodig. :)
Boven waren we toch niet de enige, maar we konden nog makkelijk parkeren. Helaas was er geen toilet. We waren nu voorbij de telescopen bij Roque de los Muchachos op bijna 2500 m hoogte.
En zo begonnen we aan onze klim naar de kraterrand. SCHITTEREND!!!! We boffen natuurlijk met het weer.
Nadat we hier een mooie wandeling gehad hebben, zijn we weer verder gegaan. Joep wil ook nog in de zon zitten. En dus deze bochtige weg weer naar beneden. Onderweg nog een keertje gestopt om te genieten van het uitzicht, maar het was nog steeds heiig. Ook nog gestopt bij een picknickplaats en een recreatieplaats, maar helaas de toiletgebouwen gesloten. Gelukkig kwamen we langs een mooi restaurant vlakbij de weg, waar we geluncht hebben op het terras met mooi uitzicht. Er liep zelfs een struisvogel rond. :)
Ons doel was nu Puerto de Tazacorte. De webcams hiervan zag Jeanny de afgelopen weken vaak en we wilden het strand ook wel eens zien. Men heeft hier speciaal met betonblokken het mogelijk gemaakt om veilig te kunnen zwemmen. Ook is er een strand van zacht zwart(!) zand.
Onze auto geparkeerd en heerlijk langs de boulevard naar de golfbrekers gewandeld. Heerlijk in de zon gezeten. Je kon langs een golfbreker lopen en aan de andere kant is de Atlantische Oceaan met wind. Raar.
Natuurlijk op een terras in de zon gaan zitten genieten en ook meteen maar een pizza gegeten. Daar hadden we wel zin in.
Vandaar uit, over een zeer mooie weg over de bergen, langs de bananenbomen naar Los Llanos de Aridane, vanwaar we een beschrijving hadden gekregen om bij ons laatste adres: Casa Lina te komen in El Paso. We hadden het al snel gevonden, maar we wilden eerst naar de grote supermarkt in El Paso. Gelukkig vonden we deze ook snel in het centrum. Echt groot.
Nu wilde Joep niet graag de hele steile weg weer naar beneden om de afslag naar ons appartement te zoeken, dus reden we over een grote weg naar Los Llanos en vonden daar al weer snel de steigende weg naar ons appartement. Via een smal straatje steil omhoog en daarna steil omlaag en gelukkig stonden de buren al te wijzen waar we konden parkeren.
De eigenaresse kwam al direct aangelopen en leidde ons door het appartement. Mooi en zeer schoon! Een plaatje. En ook een eigen terras met uitzicht. We waren heel blij.
's Avonds nog even geprobeerd een straatje om te wandelen, maar dat gaat hier niet echt. Daarna een spelletje Rummikub (alweer wint Joep) en daarna op internet. Blijkt dat deze zeer traag is. Wat zijn we toch verwend!! Of we de foto's nog kunnen uploaden is de vraag.
Vandaag 13.500 stappen, 10,5 km en 46 trappen gelopen.
P.S. op deze foto's kun je klikken voor te vergroten.
Abonneren op:
Posts (Atom)